Ik ben 37 jaar oud en pas verhuisd naar Brussel.

Een jaar geleden werd ik gecontacteerd voor een nieuwe job in de gezondheidszorg.

Ik geef al enkele jaren les aan studenten in een verzorgende richting van het hoger onderwijs.

Tot voor kort had ik nooit gedacht dat ik ooit iets zou beginnen met iemand op de werkvloer.

Echter kom je soms iemand tegen waarvoor je al je principes opzij zet.

Tom is zo iemand.

Een grote, rijzige kerel met donker haar, verzorgde baardstoppels, dikke verzorgde wenkbrauwen, een warme viriele stem en goed gekleed (mooi maatpak van Ben Sherman, glimmende handgemaakte schoenen van Italiaanse makelij, Rolex aan de arm).

Het was duidelijk dat hij goed geboerd had als Cardioloog.

Als doctoraal onderzoekster wilde ik niets liever dan dat hij als mentor aan me toegewezen worden zou.

Dat liever dan een 80 jarige cardioloog die enkel met behulp van viagra een vrouw nog gelukkig kan maken (als ze dat überhaupt al zou willen).

Mijn blijdschap kon dus niet op toen ik vernam dat Tom zou co-mentoren.

Het was duidelijk dat hij streng en dominant kon zijn, ook al verraadde zijn warme glimlach een sympathieke en goedlachse persoonlijkheid.

Tom vroeg me naar mijn ervaring op gebied van cardiologie en wilde weten welk eerder onderzoek ik verrichte. Publicaties mochten daar natuurlijk ook niet aan ontbreken.

Tom's zelfzekerheid straalde van hem af, terwijl ik met een nerveuze houding voor hem zat. Ik voelde me net een giechelend schoolmeisje van een jaar of 18.

Dat ik op mijn 37ste nog zo onder de indruk kon zijn van een brok begeerlijke testosteron had ik me niet kunnen bedenken bij de aanvang van dit onderzoeksmandaat.

Tom moet iets ouder dan mij geweest zijn. Ik schat dat hij tussen de 40 en de 45 jaar oud is.

Echter oogt hij heel hip en meegaand met zijn tijd.

Ongetwijfeld heeft menig verpleegster al een verhoogde bloeddruk gevoeld in deze meeting room.

Tom, de hartenbreker van het universitair medisch toneel, leek al die vrouwelijke aandacht al gewoon te zijn.

Nonchalant stuurde hij een jong stagiairetje weg toen zijn kwam checken of Mr. Verstraete nog een stent geplaatst zou krijgen.

Het leek wel of ze een smoes zocht om mij en Tom te komen storen tijdens onze initiële paper meeting.

Ik liet niet in mijn kaarten kijken en probeerde mijn nervositeit weg te stoppen zo goed als ik kon.

Echter was Tom niet van gisteren.

Als er iemand was voor wie je lichamelijke signalen niet zomaar verbergt, dan is het wel voor een professor cardiologie.

Tom complimenteerde me een aantal keer op mijn voorkennis en op mijn interesse velden.

"Een vrouw die van vele markten thuis is." , zei hij met een knipoog.

Dat die vrouw bijna een decennium geleden een transitie heeft ondergaan om de persoon te worden die vandaag voor hem zit, daar had hij geen idee van.

Dat besloot ik hem ook niet te vertellen tot het absoluut nodig zou zijn. Of ook niet, afhankelijk van de omstandigheden en de sfeer.

2023. Het jaar waarin je geen morele verplichting meer hoeft te voelen om je hele medische geschiedenis uit de doeken te doen tegenover iemand die niet eens je behandeld arts is.

Na een 40-tal minuten dicht tegen elkaar te hebben gezeten met amper 10 centimeter afstand tussen onze beider hoofden, het onderzoeksvoorstel dat ik zorgvuldig had afgeprint en in een plastieken fluweelzwarte mapje prijkend, voor ons liggend, lezend, werd Tom opgeroepen voor een noodgeval.

Omdat we nog veel te bespreken hadden, besloot Tom dat het misschien een goed idee zou zijn deze meeting buiten de kantooruren verder te zetten.

Bij hem ging nogal moeilijk want zijn vrouw en kinderen zouden ons ongetwijfeld komen storen.

Of het bij mij kon?

Ja, natuurlijk.

Ik ben single en heb een groot kantoor thuis, afgeschermd van de woonruimte.

Zo gezegd, zo gedaan.

19:00 bij mij thuis.

Om iets over 7 's avonds hoor ik een luidruchtige bolide door de straat scheuren en een parkeerplaatsje zoeken.

Tom was gearriveerd.

Ik zette alvast twee glazen rode wijn klaar en liet de deur op een kier staan.

Kom maar naar boven, riep ik door de parlofoon.

Tom deed zijn jas uit, ging neerzitten en keek zorgvuldig rond naar het design van mijn interieur.

"Smaakvol ingericht",  zei hij goedkeurend.

"Dankuwel, professor xxxxx", zei ik.

"Buiten de werkuren mag je gewoon Tom zeggen wat mij betreft".

In de uren die daarop volgden hadden Tom en ik tussen de academische literatuur reviews door interessante gesprekken over de vele exotische reizen die we beiden maakten.

Ik zag Tom enkele keren naar mijn decolleté gapen.

Ik gaapte een aantal keren naar zijn knappe kin en mooie kaaklijn.

Hij knipoogde een keer naar mij toen ik sprakeloos naar hem zat te staren.

Hij leek wel door te hebben dat ik hem zag zitten.

Omgekeerd zag hij mij ook zitten want toen ik naar de keuken liep om hapjes te gaan halen, zag ik hem naar mijn achterwerk staren en naar mijn silhouet.

Ik boog opzettelijk voorover zodat mijn decolleté nog meer zou uitpuilen bij het neerzetten van de hapjes.

Hij gaf zijn ogen rijkelijk de kost.

Ik gaf hem een warme glimlach met uitnodigende zaadvragende ogen, toen ik terug op mijn plek ging neerzetten.

Tom begon ook steeds losser te worden.

Toen ik mijn bezorgdheid uitte over het verloop van het onderzoek en over de academische zwaarte ervan, naast de veeleisende job als lesgever, nam Tom mijn hand even kort vast en zei hij: " Ik ben er natuurlijk ook nog om jouw klankbord te zijn en ervoor te zorgen dat jij je helemaal in je plooi voelt."

Tom ging vervolgens over mijn privéleven vragen stellen.

Of ik kinderen had, of er iemand in mijn leven was.

Ik gaf aan dat ik een latrelatie achter de rug had maar dat de man in de Verenigde Staten woonde en dat dat de relatie bemoeilijkte.

Een beetje aangeschoten en wat losgekomen van het glaasje wijn en de gezelligheid, zei Tom: " Mis jij dat nooit, een man om 's avonds gezellig activiteiten mee te doen? "

"Ik sta er wel voor open maar de juiste heeft mijn pad nog niet gekruist of het nog niet kenbaar gemaakt" zei ik ietwat uitdagend.

"Misschien moet je zelf een move maken" zei Tom toen, ietwat terugkaatsend.

 "Sommige mannen zullen misschien wel willen maar zich ook geïntimideerd voelen door zo een mooie dame."

"En ik ben bang dat hij het als een ongewenste intimiteit zou zien als ik hem zonder voorafgaande toestemming kus " zei ik, mijn onzekerheid ietwat weglachend.

Tom nam mijn hand vast, streelde mijn hand, en gaf mij een warme glimlach. "Als je iets heel graag wil moet je er gewoon voor gaan", fluisterde hij vervolgens in mijn oor. 

"Ik zou willen dat hij me laat zien hoe graag hij me wil.", zei ik glimlachend en knipogend tegen Tom.

Tom kuste me op de volle mond, zonder enige aarzeling.

"Eindelijk",zei ik terwijl ik zijn kraagje losmaakte.

Voor we het wisten lagen we allebei uitgekleed op mijn sofa elkaar te betasten en ontdekken.

Ik duwde zijn hoofd vervolgens tussen mijn borsten. 

Zachtjes begon hij eraan te zuigen en zijn hoofd ertussen te stoppen alsof het gesandwichet  werd door mijn borsten.

Ik kuste intussen zijn behaarde borstkas en liet mijn hoofd zakken naar zijn kruis.

 Van wijn word ik altijd zo geil. Ik ben net een krolse kat in de hitte als ik een glas rode wijn op heb. 

Met diepe halen begon ik hem te pijpen. Ondertussen vonden mijn handen ook de weg naar zijn balzak. Ik begon met beide handen zijn balzak te masseren, afwisselend met lange likjes van mijn tong. Voor ik het wist was ik hem aan het deepthroaten zonder mijn handen te gebruiken. 

Ik wist niet dat ik zo een hoer in me had schuilen.

Hier zat ik, de echtbreekster die een getrouwde vent aan het plezieren was terwijl zijn vrouwtje als een braaf wicht aan de haard thuis zat zich zorgen te maken over de kinderen die van de voetbal gehaald moeten worden of van de zwemles opgepikt moesten worden of weet ik veel van welke hobby.

Schuldig voelde ik me er alleszins niet over. Ze zet immers zelf de kat bij de melk door toe te laten dat hij overwerkt bij een vrouwelijke collega thuis. Bovendien moet ze wel geweten hebben bij het begin van het huwelijk dat ze hem nooit voor zich alleen zou hebben, toch?

Iets in mij werd wild van de gedachte een deftige academica te zijn naar de buitenwereld toe en een meedogenloze hoer met een kast vol geheimen, achter gesloten deuren.

Ik zag Tom genieten met volle overgave en werd er nog wilder van. De troffee van het ziekenhuis stond hier in mijn prijzenkast te glimmen.

Ik wilde hem in mij voelen. Ik wilde hem naar binnen voelen dringen. Ik wilde hem bij me voelen inbreken. Ik wilde die wilde viriliteit, die zelfzekere dominantie, voelen in mijn veel te strakke kutje.

Hopelijk heb je veel zin om mij te nemen, gaf ik hintend met gefluister in zijn oor aan.

Tom pakte mij op en na een korte tongzoen trok hij mij als een strakke handschoen over zijn paal, na eerst een condoom op het nachtkastje te hebben opgepakt. Iedere centimeter, iedere millimeter voelde ik naar binnen dringen en ik wilde het alleen maar ondergaan. Als een willoos poppetje dat vanavond de eer had als fleshlight voor de professor te mogen dienen.

Ik ging braaf rijden op Tom zijn grote paal en voelde hem met harde stoten naar binnen rammen.

Mijn schaamlippen en mijn kutspieren gingen hem spontaan masseren, als een strakke griptang die zich zorgvuldig rond een target had gehuld.

Tom kwam enkele minuten later klaar met een luide kreet.

Die diepe mannelijke kreun was wellicht de grootste beloning voor mijn harde werk die ik mij had kunnen inbeelden.

Allebei voldaan maar doodmoe spraken we af dat dit vaker mag gebeuren op voorwaarde dat het binnen deze vier muren bleef.

Zo gezegd zo gedaan.

Met Tom heb ik inmiddels al meerdere keren op mijn loft afgesproken, zowel voor cardiologische literatuur te analyseren alsook voor een grondige analyse van elkaars lichaam :-)

Vroeger was ik altijd zo onzeker dat die 20 jarige jonge poppetjes met de knappe, oudere mannen zouden gaan lopen maar nu besef ik dat ik als mid-30 MILF met seksuele vaardigheden en de nodige creativiteit een competitief voordeel heb op die jonge bakvissen: ik weet immers beter hoe me te kleden, een goed gesprek te houden en zijn paal te plezieren.

Mannen willen niet enkel lichamelijk maar ook emotioneel geplezierd worden.

En wie kan dat beter dan een hitsige dertigster met de nodige finesse en het nodige pikant?

Ik hoop dat ik nog lang de vervullende Aphrodite mag zijn die een veilige thuishaven vormt voor de juiste classy, sporty bull die stoom moet aflaten.

Liefs,

Samantha 

PS: mijn secret kent hij nog niet.