Een dagje Werchter

Geplaatst door: isabel op 17-07-25

21:20 uur. Nog tien minuten. Zal ik nog gaan? Misschien mis ik het begin dan. Maar daarna kan ik wel rustig genieten van de rest van het optreden. Ik wik, weeg en wiebel en besluit het erop te wagen. “Sorry. Sorry hoor. Oeps, sorry.” Slalommend door groepjes mensen loop ik zo snel als ik kan naar het enorme blauwe bord aan de zijkant van het terrein. Helaas ben ik niet de enige. Al onder het bord begint de rij en met een zucht sluit ik aan.

“Het gaat best snel hoor,” grinnikt de jongen voor mij.
Hij heeft me vast en zeker horen zuchten, maar wat hij zegt lijkt te kloppen. Al vrij snel bevind ik me vlakbij de mobiele toiletten. Achter me blijft het zelfs rustig; ik blijk één van de weinigen te zijn die zo vlak voor de aanvang van de hoofdact nog naar de toiletten durft te gaan.

21:23 uur. Nog zeven minuten en drie dames voor me. Ik ga het zeker weten redden. Jarenlange ervaring heeft me geleerd altijd aan de buitenkanten van een rij te gaan staan en ook deze keer lijkt het goed te werken. Ik werp een blik achterom. Nog maar één dame. “Oh, sorry hoor.” Haar vingertoppen plukken over mijn schouders en maken een wegwerpgebaar. “Een losse haar!”

“Ehm, nou, bedankt.” Onbewust probeer ik op haar groene jurk ook losse haren te ontdekken, maar tevergeefs. Haar lange, kastanjebruine krullen zitten losjes vastgebonden in haar nek. De sproeten op haar neus en op haar wangen lijken wel precies dezelfde kleur. Ze is knap.

“Jij bent.”
Pas als haar rood gestifte lippen de woorden nogmaals vormen besef ik wat ze zegt. ‘Ah, ja, dank je!’ Met een paar passen ben ik bij het toilet, trek de deur open en stap naar binnen. Gelukkig, het is redelijk schoon. Ik stroop mijn onderbroek naar beneden en til mijn jurk op.

21:28 uur. Met een beetje geluk kan ik het begin van de show nog zien. Ik doe de deksel op de pot, was mijn handen, fatsoeneer mijn kleding en draai de deur open. Zij staat al achter de deur te wachten. Ik stap opzij. Zij stapt naar binnen. Haar donkergroene ogen kijken me uitdagend aan.
“Zal ik de deur op slot draaien?”
Het lijkt ineens tien graden warmer. Toch krijg ik kippenvel. Dit had ik niet verwacht. Haar hand ligt losjes op het slot, wachtend op mijn antwoord. Haar aangename, lichtzoete geur dringt mijn neus binnen. Met de rug van mijn hand streel ik haar wang. Het vonkt. Ze legt haar hand op de mijne, trekt me naar binnen en draait de deur op slot. Voorzichtig stapt ze naar voren en mijn hand glijdt in haar nek. Haar lippen zijn vol en krachtig, maar toch zacht. Zacht, zoals alleen vrouwenlippen kunnen zijn. De vonken beginnen te knetteren. Dit loopt uit de hand. Ik woel met mijn hand door haar krullen en trek haar dichter naar me toe. Onmiddellijk vinden onze tongen elkaar en beginnen een hongerige stoeipartij.

“Ik wil je. Ik wil je voelen, overal.” Hijgend trekt ze haar jurk uit. Eronder draagt ze slechts een rode string.
Ik wil haar ook. Heel erg graag. Haar borsten zijn prachtig. Klein en stevig. Mijn handen passen er precies omheen. Onze tongen stoeien onvermoeibaar verder. Ze stapt achteruit en trekt me mee. Haar billen belanden op het deksel en ik kan niet anders dan schrijlings op haar schoot gaan zitten. In één handige beweging trekt ze mijn jurkje over mijn hoofd.

“Mooi setje.” Haar vingers strelen de zwarte kanten stof die mijn borsten bedekken. Dan trekt ze een streep over mijn buik, totdat ze bij de bovenkant van het bijpassende broekje is.
Mijn huid tintelt en ik wil haar het liefst in mijn broekje. Het gebeurt niet. Tergend langzaam kruipen haar vingers over de stof naar mijn inmiddels vochtige schaamlippen. Plagend duwt ze door de stof even tegen mijn clitoris. “Mmm.”

“Wacht maar.”
Voordat ik me kan afvragen waarop precies spietst een straal puur genot mijn lijf in tweeën. Haar vingers duwen zich hardhandig langs mijn broekje en stoten diep in mijn kletsnatte vagina. En nog eens. En nog eens. Steeds harder. Ik hap naar adem en probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen. Tevergeefs. Ze drukt haar duim tegen mijn clitoris en voert het tempo razendsnel op. Ik geef me over en klem me aan haar vast.

“Kom maar.”
Ik kan niet anders. Mijn clit, mijn schaamlippen, mijn vagina en zelfs mijn onderbuik lijken te verkrampen. Heel even maar. Dan volgt de ontlading. Ik druk mijn mond in haar krullen en schreeuw dat ik kom. Ze trekt haar vingers uit me terug en houdt me stevig vast.

Minuten later ben ik weer een beetje bijgekomen en ik kruip van haar af. ‘Wat geil. Wat lekker. Wat ben jij heerlijk.’ Ik klop met mijn hand op het deksel. “Ga er eens op staan.” “Spannend.” Ze stapt erop en leunt tegen de achterwand.
Ik haak mijn vingers achter de rode string en ontbloot haar gladde kut. Mijn handen sluiten zich om haar heupen en ik kus haar. Kleine kusjes, tussen haar benen. Het is er warm, maar fris. Met het puntje van mijn tong aai ik haar clit. Ze wil me graag ontvangen en spreidt haar benen. Mijn tong glijd tussen haar schaamlippen en weer terug naar haar clit. Iets meer druk nu. Ik kijk omhoog. Haar handen strelen haar borsten en haar ogen zijn gesloten. Ik laat twee vingers bij haar naar binnen glijden en begin haar langzaam te neuken. Mijn tong masseert haar clit en het gebied eromheen. Niet te snel, wel intens. Na een paar minuten voel ik haar hand op mijn hoofd. Ik kijk op. Zij kijkt me aan. Haar wangen gloeien.

“Ga door en blijf me aankijken.”
Mijn vingers glijden in en uit haar. Mijn tong streelt haar clit. Mijn ogen blijven onlosmakelijk verbonden met de hare. Haar lichaam begint te trillen en haar ogen knijpen zich samen. Ik blijf doorgaan. Om mijn vingers voel ik hoe haar spieren zich aanspannen. Ze kreunt en begint sneller te ademen. Het trillen wordt heviger. Ik blijf doorgaan.

“Oh, ja. Ja. Ja.”
We blijven elkaar aankijken. Haar mond opent zich zonder dat er geluid uit komt. Mijn vingers worden binnen in haar samengedrukt en haar lichaam begint te schokken. Ik houd haar vast als ze door haar knieën zakt en trek haar dicht tegen me aan.

22:09 uur. De hoofdact op het podium is inmiddels bijna voorbij. Ik ben er speciaal voor gekomen en ik heb het niet gezien. Ik heb er zelfs niet eens meer aan gedacht en ik kan alleen maar grijnzen. Mijn dag kan niet meer stuk.