Mathieu — steeds tot jullie dienst - het diner
Geplaatst door: tof-gay-koppel op 26-10-26
We hadden een exclusief diner voor acht gepland. Onze gasten zaten echter vast in het buitenland alle luchthavens gesloten, de tafel was al gedekt en de traiteur was betaald. Annuleren had geen zin meer. De zaakvoerster had haar broer gestuurd om alles in goede banen te leiden en die was al onderweg.
Even later ging de deurbel.
Mathieu stond voor ons: een aantrekkelijke blonde man van een jaar of veertig, breedgeschouderd, met een verzorgd gezicht, een donkerblauw kostuum, een smetteloos wit hemd en een zwart strikje. Helemaal profi..
‘Goedenavond, heren. Mathieu, tot uw dienst. Ik kom jullie bedienen en verwennen vanavond.’
Hij zweeg even en bloosde.
‘Dat klonk anders dan ik bedoelde.’
Mijn partner glimlachte. ‘Dat is spijtig’grapje hij.
We lieten hem binnen en legden uit hoe we de avond georganiseerd wilden hebben. Mathieu luisterde aandachtig. Hij was professioneel, beleefd en duidelijk vastbesloten om indruk te maken.
‘Wij houden van mensen die hun werk goed doen,’ zei ik.
‘Dan hoop ik dat ik u niet teleurstel, meneer.’
‘Dat hangt van jou af, Mathieu.’
Hij bleek een uitstekende ober. Hij schonk de wijn, serveerde de gerechten en hield alles nauwlettend in de gaten. Toch merkten we dat hij steeds minder naar zijn horloge keek en steeds vaker bleef staan wanneer het werk eigenlijk al gedaan was.
Bij het dessert schonk mijn partner hem een glas water in.
‘Je mag even pauzeren. Je hebt uitstekend gewerkt.’
‘Dank u, heren, het is hier ook een heel fijne omgeving’
‘Je lijkt nog iets te willen zeggen,’ merkte ik op.
Mathieu glimlachte onzeker.
‘Ik vind het gewoon bijzonder aangenaam om hier te zijn. Mijn zus had verteld dat jullie veeleisend waren, maar ze had niet verteld dat jullie zo vriendelijk, respectvol en gastvrij zouden zijn.’
‘Wij waarderen goede bediening,’ antwoordde mijn partner. ‘Maar we waarderen eerlijkheid nog meer.’
Mathieu keek ons aan.
‘Dan zal ik eerlijk zijn. Ik ben getrouwd en heb mezelf altijd als hetero beschouwd. Toch ben ik al langer nieuwsgierig naar hoe het zou zijn om eens in een heel andere omgeving terecht te komen. Ik had nooit gedacht dat ik dat ooit hardop zou zeggen.’
‘Nieuwsgierigheid verplicht je tot niets,’ zei ik rustig. ‘Je bent hier om te werken. Als je liever naar huis gaat zodra alles klaar is, is dat prima.’
Hij schudde zijn hoofd.
‘Nee. Ik zou eigenlijk nog lang willen blijven.’
Mijn partner keek hem onderzoekend aan.
‘Op voorwaarde dat je zelf aangeeft wat je prettig vindt en waar je grenzen liggen.’
‘Dat begrijp ik.’
We nodigden hem uit om zijn jasje uit te trekken en even te gaan zitten. Hij maakte zijn strikje los, legde zijn jasje over een stoel en rolde zijn mouwen op. De keurige ober maakte plaats voor een ontspannen, aantrekkelijke man die zich niet langer achter zijn professionele glimlach verschool.
‘Je hoeft ons niet voortdurend meneer te noemen,’ zei mijn partner.
Mathieu dacht even na.
‘Wat stellen jullie dan voor?’
‘Dat mag je zelf bedenken.’
Hij keek ons om beurten aan en glimlachte.
‘Mijn prinsen?’
‘Dat klinkt al beter,’ zei ik.
De avond werd persoonlijker. We praatten over zijn huwelijk, zijn nieuwsgierigheid en het verschil tussen de rol die hij dagelijks speelde (hij was bedrijfsleider en deed het werk als ober enkel voor zijn zus uit de nood te helpen) en de vrijheid die hij hier leek te ervaren. We maakten grapjes, plaagden hem een beetje en merkten dat zijn aanvankelijke verlegenheid plaatsmaakte voor een ondeugende glimlach.
Hij wou nog koffie serveren in het salon, we grapten dat we onze koffie graag heet hebben.
Hij kwam uit de keuken met enkel zijn lange zwarte sokken, zijn glanzende schoenen en zijn strikje aan...
'is dit heet genoeg voor jullie, heren ?'
Wat er verder tussen volwassen mensen met wederzijdse instemming gebeurde, bleef privé. Zalig om te ervaren hoe die jongen zich volledig kon geven aan twee onbekende mannen. Hij wou zo zijn best doen, de eerste keer dat hij een man tongde, pijpte, likte, proefde...de eerste keer dat hij een tong en een pik in zijn kontje voelde...
Uiteindelijk was het laat geworden.
Mathieu trok zijn hemd recht, knoopte zijn strikje opnieuw en trok zijn jasje aan. Plotseling zag hij er weer uit als de keurige man die enkele uren eerder had aangebeld.
Bij de voordeur bleef hij echter staan.
‘Mag ik jullie iets vragen?’
‘Natuurlijk,’ antwoordde ik.
Hij keek even naar de vloer, haalde diep adem en keek ons toen recht aan.
‘Zouden jullie het erg vinden als ik nog eens terugkwam?’
Mijn partner glimlachte.
‘Als ober?’
Mathieu lachte nerveus.
‘Als jullie dat willen, uiteraard, ik vind het zo zalig dat ik jullie mag bedienen, op alle vlakken, dat ik jullie kan doen genieten. Maar eigenlijk bedoel ik… gewoon om nog eens een avond met jullie door te brengen.’
Ik liet hem even wachten.
‘Je weet dat je niet hoeft terug te komen om ons een plezier te doen, Mathieu.’
‘Dat weet ik.’
‘En je hoeft ook niets te bewijzen.’
‘Dat weet ik eveneens.’
Hij keek ons aan met een ernst die we die avond nog niet bij hem hadden gezien.
‘Maar ik zou het graag willen. Misschien één keer per maand? Als dat voor jullie ook aangenaam is.’
Mijn partner en ik wisselden een blik uit.
‘Dat is een bijzonder concreet voorstel,’ zei ik.
Mathieu grijnsde.
‘Ik ben tenslotte een man die graag zijn afspraken nakomt.’
‘Dan zullen we erover nadenken.’
Hij lachte, maar zijn ogen verraadden dat hij hoopte op een ander antwoord.
‘Welterusten, mijn prinsen.’
‘Welterusten, Mathieu.’
Hij stapte naar buiten en draaide zich nog één keer om.
‘En heren?’
‘Ja?’
‘Volgende maand ben ik beschikbaar.’
Toen viel de deur dicht.
Mijn partner keek me aan.
‘Volgens mij hebben we onze vaste ober gevonden.’
Ik glimlachte.
‘Nee. Volgens mij heeft hij zelf gevraagd. We moesten niet lang over het voorstel nadenken....
172 keer gelezen
Score: 10
(van aantal stemmen: 1)
Je moet eerst inloggen om te kunnen stemmen.